vrijdag, mei 05, 2006

Mae Sot........uitstapje naar Burma

De reis naar Mae Sot lijkt kort als je op de kaart kijkt. Zo'n 150 km naar het noorden vanaf Sangkhlaburi. Helaas gaat er alleen een bochtig bergweggetje naar toe dat deels onverhard is. Ondanks verwoede pogingen een lift hier naartoe te regelen zit er maar een ding op: terug naar Bangkok en vanaf daar de nachtbus naar Mae Sot. Reisschema: Vertrek Sangkhlaburi 10.30 Aankomst Bangkok 18:00 uur, Vertrek Bangkok 22:30 uur Aankomst Mae Sot 6:30. Achteraf valt het wel mee, de nachtbus was een VIP-bus waarin we redelijk goed geslapen hebben, de reis is er niet minder lang om!

In Mae Sot verblijven we in Ban Thai Guesthouse waar we een mooie grote kamer hebben. In dit guesthouse zitten voornamelijk vrijwilligers die werkzaam zijn in een van de opvangkampen voor vluchtelingen uit Burma. Dit zijn voornamelijk mensen van de Karen-stam, een bergvolk dat in de grensstreek woont en op veel plekken wordt verjaagd door de Burmeese regering. De KNU (Karen National Union) vecht (letterlijk) tegen deze onderdrukking, wat een paar dagen later heel dichtbij blijkt (daarover later meer)!

Via de Frendship Bridge tussen Thailand en Burma steken we voor een paar uur de grens over en bezoeken we Myawadi. Voor 500 Baht p.p. krijgen we een dagvisum, nog geen 10 euro per persoon maar een kapitaal voor de mensen daar. De Thaise Douanier vraagt ons dan ook meerdere malen of we echt wel de grens over willen. Voor zoveel geld maar een paar uur rondkijken, ze snappen er niets van.

Het bezoekje is inderdaad maar van korte duur, de 'cultuurshock' is echter weer heftig. Lastig te omschrijven, maar we voelden ons echt vreemdelingen hier. Stel je voor: twee blanken met blond haar lopen door een drukke, stoffige straat. Honderden Burmezen, sommigen koud uit het binnenland of jungle, kijken hun ogen uit. Absoluut niet bedreigend, (bijna) iedereen lacht, knikt vriendelijk en is gewoon nieuwsgierig, maar toch. Weer een ervaring rijker; de sfeer, mensen, kleding etc. is weer compleet anders dan in Thailand. Hier ervaren we ook meer armoede, de mensen hebben niets of weinig. Wat een gigantisch verschil met ons kikkerlandje.....