dinsdag, juli 04, 2006

Hanoi......brommertjes en Uncle Ho

De volgende dag ontwaken we in bruisend Hanoi! Wat een verandering weer t.o.v. de steden in Laos en Cambodja. We kunnen weer op de stoep lopen, hoeven niet over open riolen heen te stappen en genieten van mooie oude gebouwtjes en leuke straatjes. Op straat is het een chaos en geweldige drukte. Enorme aantallen brommertjes crossen hier door elkaar, we verwachten ieder moment dat er iemand wordt aangereden, maar het gaat steeds net goed. Vrouwtjes met rieten hoeden en 'draagmanden' lopen hun groenten en baguettes te verkopen. Op straat wordt gekookt en gewerkt; de stoep wordt op veel plekken als verlengstuk van de winkel of werkplaats gebruikt. Kleine kinderen lachen en wijzen naar ons en op elke hoek van de straat wordt ons 'transport' aangeboden (motorbike sir? tuk-tuk sir?). Terugzwaaien en vriendelijk lachen werkt het best!

Op ons gemak verkennen we de stad. Ook hier hebben we ons aankomst weer goed getimed (not). Ons visum voor China moeten we hier bij het Chineese consulaat regelen. Helaas komen we een half uur te laat (op vrijdagmiddag) en moeten we tot maandag wachten! 'Gelukkig' kan het later die week snel geregeld worden als we maar extra dollars ophoesten om de ambtelijke molen sneller te laten werken (grom).

We bezoeken het mausoleum van Ho Chi Minh, liefkozend 'Uncle Ho' genoemd door veel Vietnamezen. We kijken onze ogen uit naar al het protocol en uiterlijk vertoon. Het mausoleum is streng bewaakt met iedere 5 meter een erewacht in smetteloos wit kostuum. Binnen in het mausoleum wordt iedereen tot stilte gemaand en schuifelen we langs de kist waar Ho in ligt opgebaard! Vooral de Vietnamen zijn behoorlijk onder de indruk. Ho Chi Minh is DE nationale held hier, dat blijkt vooral als we het naastgelegen museum bezoeken. Zonder hem zou Vietnam nergens zijn, zowel nationaal als internationaal.

Phnom Pehn...Bangkok.....Hanoi

Veranderlijk als we zijn hebben we besloten dat we toch nog ongeveer een week in Vietnam willen doorbrengen. Na een aantal opties te hebben afgewogen (over land naar Saigon, met de bus naar het noorden, met de trein enz.) kiezen we de 'makkelijkste': vliegen vanaf Phnom Pehn naar Bangkok en vanaf daar naar Hanoi. Met onze vrienden van Air Asia gaat dat redelijk goedkoop en makkelijk via internet.

We nemen maar op de koop toe dat we rond 10:00 in Bangkok landen en dat onze vlucht naar Hanoi pas om 19:00 gaat. Dat betekent de hele dag op het vliegveld rondhangen, veel koffie drinken en 'alle' Tax Free shops bezoeken. Als onze vlucht dan ook nog vertraging heeft en pas om 21:00 vertrekt zijn we behoorlijk gaar.

In Hanoi nemen we een taxi naar de stad. Onze chauffeur lijkt wel dronken of is stekeblind: hij rijdt over de snelweg continu met groot licht, zwiert om fietsers en brommers heen en trekt steeds hard op om daarna weer (zonder reden) stevig af te remmen. Als we Hanoi naderen en we de naam van ons hotel noemen waar we heen willen doet hij net alsof hij het niet begrijpt en de straat niet kan vinden. Erg vreemd, deze straat ligt in het centrum en is erg bekend met hotels en restaurantjes. We voelen al wat hij van plan is en ja hoor, we stoppen bij een ander hotel waar hij ons wil afzetten (en veel commissie voor krijgt). Daar trappen we niet in, we blijven zitten en zeggen dat hij geen cent krijgt als hij ons niet naar ons 'eigen' hotel brengt. Dat laatste helpt, opeens komt zijn topografische kennis weer bovendrijven en arriveren we moe in ons gekozen hotel!